Her doğumun bir hikayesinin olduğundan bahsetmiş miydim, her insanın duygularını, hislerini farklı belli ettiğinden, bazı babalar bebeğini ilk gördüğü anda göz yaşlarına boğulduğu gibi bazı babalar ise gülmeye başladıklarından, bazı babalar ise içinde yaşıyor duygularını sadece camın arkasından sessizce bakıyorlar bebeklerine, ya babaların telaşlı sözleri “eşim nasıl, eşim ne zaman çıkacak, ben burada mı beklesem yoksa ameliyathanenin kapısında mı beklesem, odaya gelirken eşimin yanında olayım”  bir panik ne yapacağını nereye yetişeceğini şaşıran babalar 🙂

Ya minik mucizelerin ablaları, abilerine ne demeli, ballı lokumlar onlar “bebek geldi diye şaşkınlıkla bakmaları, kardeşim kardeşim diye seslenmeleri, kardeşim bana hediye getirmiş diye sevinmeleri” benim için ise en güzeli ne biliyor musunuz? Minik abi ve ablaların “Fotoğrafçı abla kardeşim geldi” diye bana seslenmeleri, mucize anlarınıza tanıklık etme fırsatı tanıdığınız için hepinize çok teşekkür ederim.